Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MENDA

Gramatyka
  • Formymenda, mendum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ae
  • Część mowyrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajżeńskinijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1.
      • a. uchybienie, wada, błąd
      • b. błędne mniemanie w sprawach wiary, herezja
    • 2. błąd (w książce)
    • 3. wada cielesna, zwł. piegi, blizna
  • II. kłamstwo,oszustwo

Pełne hasło

MENDA, -ae f. et MENDUM, -i n.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • A.
  • N.
  • K.
I.
1.
a. uchybienie, wada, błąd; vitium, delictum, pravitas, perversitas.
Additur gen. explic.
enormitatis ( KodKrak I p. 119, a. 1398) , infamiae ( APozn I p. 313, a. 1460) , procacitatis ( ArPrawn I p. 224, saec. XV in.in).
b. błędne mniemanie w sprawach wiary, herezja; rerum divinarum ratio perversa, haeresis
CRIC. p. 94, v. 100 : m-is mea templa referta contemptum pariunt populi.
2. błąd (w książce); error (in libro).
3. wada cielesna, zwł. piegi, blizna; corporis vitium (defectus), praec. lentigo, naevus. Glossae Pol.
GLt p. 20 : lentigo, m-a, «pega».
GLr p. 511 : m-a «blizna», «dąga».]
II. kłamstwo,oszustwo; fraus, dolus, deceptio.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)