Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MELANCHOLICUS

Gramatyka
  • Formymelancholicus, melancolicus, mellancolicus, melancholicus, melancholica
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -i -ae
  • Część mowyprzymiotnik
  • Rodzajmęskiżeński
Znaczenia
  • I. adi. składający się z czarnej żółci
    • 2. powodu jący wydzielanie czarnej żółci
  • II.
    • 1. melancholik, człowiek cierpiący na przygnębienie (przypisywane nadmiarowi czarnej żółci w organizmie)
    • 2. czarna żółć

Pełne hasło

MELANCHOLICUS s. MELANCOLICUS s. MELLANCOLICUS, -a, -um
I. adi. składający się z czarnej żółci; ex atra bile consistens.
2. powodu jący wydzielanie czarnej żółci; qui atram bilem movet
StMed XIX 2, p. 160 (a. 1444) : Iudaei comedunt m-a sicut cepas, porrum et ex istis generatur sanguis indigestus et aridus
(cf. infra 9).
II. subst.
1. melancholicus,, -i m. melancholik, człowiek cierpiący na przygnębienie (przypisywane nadmiarowi czarnej żółci w organizmie); qui melancholia laborat, melancholiae obnoxius. Glossa Pol.
Glb p. 63 : m-us «suchocrewny».
2. melancholica,, -ae f. czarna żółć; i. q. melancholia, bilis atra
GŁOG. Anim. fol. N Ib : quattuor humores, scilicet sanguis, flegma, m-a et colera.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)