Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MEDITOR

Gramatyka
  • Formymeditor, medito
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ari, -atus -are
  • Część mowyczasownikczasownik
Znaczenia
  • I.
    • 1. + apud se sibizastanawiać się, rozmyślać, myślećpamiętać
    • 2. kontemplować, oddawać się kontemplacji (religijnej)
      • a. acc.
      • b. abl.
      • c. + super
    • 3. + animo in corde .zamyślać,zamierzać, knućprzeznaczać
      • a.
      • b. inf.
      • c. enunt. fin.
  • II.
    • 1. uprawiać, czynić
    • 2. uczyć się, przygotowywać
    • 3. tworzyć, układać (poemat)

Pełne hasło

MEDITOR, -ari, -atus et MEDITO, -are
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • A.
  • L.
[ part. perf. sensu pass. Tom. II p. 200 ( a. 1513) : meditatas ... in Turcum expeditiones ... ad effectum deducere.]
I.
1. zastanawiać się, rozmyślać, myśleć; deliberare, considerare. Additur apud se ( ZABOR. Tract. p. 37 ) , item sibi :
Tom. I p. 186 ( a. 1511) : que ... triduo ... mihi m-ndo concepi.
Occ. pamiętać; meminisse
RFil XXIII p. 304 ( saec. XV med.med) : m-bitur «ma pamiatacz».
Cf. Th. VIII 575,78 sqq.
2. kontemplować, oddawać się kontemplacji (religijnej); contemplari (divina).
Praec. in locut. in lege Domini (Altissimi e Vlg. Ps.1,2 AGZ VIII p. 33, a. 1390 et saepius). Occ. i. prorsus q. wpatrywać się; intueri, oculos defigere
HUSSOW. p. 22, v. 343: dum fera conspecto dudum m-atur in hoste.
Constr. ad 1-2:
a. sq. acc.
b. sq. in c. abl. , cf.
c. sq. super :
IO.VISL. p. 170,6 : super regum m-nti poetae stirpe Polonum (i. Polonorum .)
Cf. Th. VIII 575,62 sq.
3. zamyślać,zamierzać, knuć; consilium capere, moliri. Additur animo ( CodEp III p. 486, a. 1500) , in corde ( GŁOG. Phys. fol. C IIIa) . Occ. przeznaczać; destinare
IANIC. p. 269 : quos libellos] ... eius [Cricii famae et perennitati m-or.
Constr.
a. sq. acc.
b. sq. inf.
c. sq. enunt. fin.
II.
1. uprawiać, czynić; agere, exsequi, tractare.
N. locut. suspiria (i. suspirare KADŁUB. p. 21, cf. MPH II p. 177, saec. XIV) , morsus (i. mordere ( MARTIN. OP. Chr. p. 142 ) .
2. uczyć się, przygotowywać; discere, instrui. Part. perf. przygotowany; praeparatus
ArPrawn I p. 425 ( a. 1554) : lectores non m-ti, non instructi veniunt ad lectionem.
Cf. Th. VII 580,45 sqq.
3. tworzyć, układać (poemat); componere (poemata, saec. XV-XVI).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)