Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MARCIDUS

Gramatyka
  • Formymarcidus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. propr.
    • 1. (de plantis) suchy, zwiędły
    • 2. (de corporis membris) wyschły, zwiotczały
  • II. transl.
    • 1. pass. słaby, wyczerpany,gnuśny
      • a.
      • b. abstr.
    • 2. act. powodujący wyczerpanie, gnuśność

Pełne hasło

MARCIDUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • NGl.
I. propr.
1. (de plantis) suchy, zwiędły; flaccus, aridus.
N. constr. sq. abl. limitat.
JAC. PAR. Serm. fol. 146a : arborem pallentem, foliis m-am (cf. ConcPol VI p. 307, a. 1593).
2. (de corporis membris) wyschły, zwiotczały; arefactus, languidus.
II. transl. et in imagine
1. pass. słaby, wyczerpany,gnuśny; languidus, enervis, segnis
a. de hominibus.
N. constr. sq. abl. causae (v. gr.
luxuria.
N.
aevo i. q. senex
StPPP X p. 8 . saec. XV in. : m-us evo id est antiquus),
sq. propter (
PEREGR. fol. o IIIb : beatus Thomas ... m-us propter infidelitatem).
b. de abstr. (aetate, senectute).
N.
finis :
CodEp I 2, p. 161 (a. 1455) : si principium et exordium tepidum fuit, vereor ego ... ne finem videamus squallentem et m-um.
2. act. powodujący wyczerpanie, gnuśność; segnitiem, inertiam prodens (efficiens).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)