- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
ziemia; terra,
solum (intelligitur praec. terrae
superficies).
Occ.
sypka ziemia, proch; humus granis
minutis, pulvis.
Glossa
Pol.
AGZ XIII p. 288 (a. 1449) : Michael potest ducere h-um alias «pyerszcz» super piscinam ... seu aggerem de parte Andree.
N.
a. humi
α.
na (powierzchni) ziemi; in terra, super terram.
β.
w ziemi; (intus)
in terra.
γ.
(quasi
dat. ) do ziemi; in terram
MPH III p. 231 (saec. XV) : dominus Kasimirus ... defunctus est ... honorifice in Wilna h-i funus datum.
KodUJ IV p. 9 (a. 1502) : corpus vero hoc sordidum et miserum h-i devoveo.
b. humo
α.
na ziemi;
in terra.
β.
w ziemi; (intus)
in terra.
II.
kraj, okolica;
terra, regio (saec.
XVI).