otrzymywany za godzinę pracy; qui pro labore unius horae
percipitur
NIC. BŁ. Serm. I p. 197 : ideoque denarius diurnus non dicitur mensurnus a mense, vel annalis ab anno, vel hebdomadalis ab hebdomada, imo posset dici h-us ab vnica hora, quia ad ipsum promerendum sufficit vel vna hora (alluditur ad Vlg. Matth. 20,2—12 ).Cf. HORATIM.