- Dc.
- B.
- L.
- A.
- Ha.
- N.
- K.
I.
A.
KodWp I p. 397 (a. 1273) : nos Mastwinus ... Pomeranorum dux ... marchionibus Brandemburgensibus castra et terras ... resignavimus et easdem terras ... feodali tytulo recepimus ab eisdem, o-o et fidelitate debita ipsis facta.
Ib. II p. 178 (a. 1299) : ducatus nostros ... cum civitatibus ... hominibus tam nobilibus quam popularibus ... regi Bohemiae Venceslao ... donabimus (Vladislaus dux Maioris Poloniae ) ... ipsas a predicto rege ... recipiemus in feudum et prestabimus sibi fidelitatis et h-ii... iuramentum.
Lites I p. 24 (a. 1320) : opidorum opidanei predicto domino regi fidelitatis h-um prestiterunt.Ita saepius usque ad saec. XVI.
N. diabolo
praestitum
MARTIN. OP. Chr. p. 346 : dimisso monasterio diabolo h-um fecit monachus, vt sibi omnia ad votum succederent (inde DŁUG. Hist. I p. 196 = I p. 263 ed. nov.).
Additur
a.
gen.
fidelitatis
(supra;
Lites II
p. 369, a.
1343
et saepius),
oboedientiae (
DŁUG.
Hist. I p. 87 = I
p. 146
ed. nov.), sublectionis
(
ib. IV
p. 359
). b.
adi.
publicum (
AKapSąd II
p. 379, a.
1525)
, verum ac fidele (
PommUrk VI
p. 251, a.
1325).
Glossae Pol.
GLc p. 10 : h-um «holdovanye» (cf. GLb p. 49).
GLcerv p. 583 : h-um vel hominium est vasalli fidelitas «hołd, poddaństwo».
Syn.
et iuxta posita
fidelitas (supra 25
et saepius)
;
item
; iusiurandum, iuramentum fidelitatis (
et
Dogiel I
p. 427, a.
1535)
, obsequium (
WŁODK. ScrSel I
p. 214
)
, subiectio (
CRIC.
in
Tom. VII
p. 251,
a. 1525)
.
B.
meton. powinność feudalna, obowiązki lennika
wobec pana feudalnego;
munera domino feodali a vasallo praestanda
DokMp I p. 415 (a. 1418) : notum facimus ... quod ... Nicolaus ... emit ... aream curie in villa nostra ... sitam ... a provido viro Woytkone ... sine omni censu et labore salvis tamen o-is et serviciis nostris nobis ... ab eodem Nico ... servandis ... que idem Woytko et predecessores sui ... servaverunt.
ArPrawn II p. XIII (a. 1444) : o-um dicitur servicium, quod inpenditur regibus a principibus vel eciam imperatori, vulgariter «zolnerzstwo».
AGZ XIII p. 330 (a. 1458) : debet Iohannes nobilis prefata bona possidere more hereditario ... cum o-o seu servicio alias «s mansthwem» de villis Kidalowicze et Wyancukouicze cum tercia parte sepi.
RH XIX p. 331 (a. 1460) : ad obedienciam quam eandem Margaretham subiugauit ... violenter ... et accepit de ea o-um videlicet duos acervos siliginis, duas quartas ... tritici et duas quartas avene.
Dogiel I p. 66 (a. 1472) : ipsi ... bonis ... ad ... praefatum fortalicium pertinentibus contenti esse debeant, h-a sive holdas aut ulla bellica impedimenta in regno Hungariae non exigant.Ita saepius. Occ. concr. dobra lenne; bona immobilia iure feodali possessa
KsgPrzem I p. 103 (a. 1420) : Venceslaus promissit Rutheno ... o-um alias «mostwo».
Locut.
frequentiores ad
A—B:
α. homagium (ac-re-sus-)cipere (
ArPrawn I
p. 157, a.
1444
;
CodEp III
p. 35, a.
1448
;
DŁUG. Hist. III
p. 93
et saepius).
β. homagium complere (
PP II
p. 14,
a. 1406)
, dare (
Dogiel I
p. 427, a.
1535)
, exhibere (
DŁUG. LibBen III
p. 121
)
, facere (
et
Lites I
p. 21, a.
1320
et saepius; additur manu et lingua:
PommUrk VI
p. 251, a.
1325)
, obligare
(infra 41), patrare (infra 49),
praebere (
MPH III p. 274,
saec. XV)
, praestare (
et
Lites II
p. 369, a.
1343
et saepius; additur sub onere iuramenti:
AUnii
p. 15, a.
1387)
, solvere (
Tom. VIII
p. 169, a.
1526)
.
Constr.
a.
sq.
gen.
subi.
vel
obi.
ArHist IV p. 338 (a. 1382) : nos Symouitus ... dux Mazouie ... castrum nostrum ... cum ... iure patronatus, feudis, h-ys vasallatus ac quibuscunque eorum seruiciis ... magistro Cruciferorum ... assignamus.
Ib. III p. 205 (a. 1412) : castellanus Kalisiensis cum heredibus ... habent terminum ... super ipsorum causis o-um castellanatus tangentibus.
WŁODK. ScrSel II p. 269 : o-a vasallorum ... huic eorum Cruciferorum ordini non obligant.b. sq. de :
CIOŁ. Lib. I p. 183 : terminum ad patrandum nobis regi o-um de Lancicia ... prefiximus.
DŁUG. Hist. I p. 555(= II p. 328 ed. nov.) : quatenus de Pomeranica et Rugianorum terris ... sibi faceret h-um.
Id. LibBen III p. 121 : neque h-um de illis terris consentiebat dux exhibere.
II.
tzw. pokora, tj. publiczne upokorzenie
się
winowajcy (najczęściej zabójcy) z
prośbą o przebaczenie; animi submissio ab eo,
qui malum facinus commisit, praec. aliquem interfecit, veniae
impetrandae causa publice facta
JusPol p. 422 (a. 1390) : cum nobilis interfecerit nobilem, quinquaginta sexagenas ... solvet ... et h-um vulgariter «pokorą» ... pro contracta inimicitia metdecimus facere debebit.
KsgGrWp II p. 19 (a. 1391) : Stanislaus astitit termino ... pro dedivisione arearum et o-o, videlicet «pocora».
MazZHerb p. 26 (a. 1455) : nobiles ... pro capite nobili ... o-um alias «pokorą» debent facere.Glossa Pol.
GLb p. 49 : h-um «pokora».Cf. HUMILIATIO II 1.