Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HINNULUS

Gramatyka
  • Formyhinnulus, hinulus, henulus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -i
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • I. źrebię
  • II. kozioł, rogacz

Pełne hasło

HINNULUS s. HINULUS s. HENULUS, -i m.
  • [
  • NR
  • ST R
  • ON Y:765]
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • N.
I. źrebię; equus tenerae aetatis, pullus equi
RotKość p. 137 (a. 1404) : Katherina ... acquisivit equam cum duobus h-is super Martino (cf. ZapSądWp I p. 220).
AGZ XIII p. 581 (a. 1468) : ministerialis terminum ... dedit ... Nicolao ... cum decem equis antiquis et tribus h-is ad instanciam ... Petri.
Ib. XVII p. 75 (a. 1472) : ministerialis ... quattuor equas, duos h-os anni preteriti, duas vitulas ... invenit.
Ita saepe. Glossa Pol.
AKapSąd II p. 890 (a. 1490) : h-um alias «szrzebcza» vendidit.
Syn.
pullus ( ZabDziej II p. 545, a. 1489 ; ib. III p. 49 , a. 1490).
II. kozioł, rogacz; haedus, cervus
CodSil III p. 110 (a. 1377) : super prandio mercatorum 9 fortones pro 2 h-is.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)