Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HARMONIA

Gramatyka
  • Formyharmonia, armonia
  • Etymologia Gr. ἁρμονία
  • Odmiana -ae
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. propr. propr. współbrzmienie, zgodność, harmonia
    • a.
    • b.
    • c.
  • II. meton. melodyjne dźwięki, śpiew, muzyka

Pełne hasło

HARMONIA s. ARMONIA, -ae f. (Gr. ἁρμονία)
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • N.
I. propr. współbrzmienie, zgodność, harmonia; concinnitas, recta compositio, concordia
a. in musica.
N.
definitiones
BYSTRZ. AnalPost fol. i VIb : a-a ... est proportio numerorum in acuto et graui.
FELSZT. OpSimpl fol. A IIa : proportio est quędam a-a; musica autem est a-a ... quia ibi est conformitas.
Syn.
concetus ( MONET. fol. A IIIa ).
b. in animo.
Additur gen.
JAC. PAR. Tract. fol. a IIIb : conseruatur ... anima in corpore per a-am qualitatum proportionatarum operationibus humanis.
c. in corpore.
Dicitur
pulchritudinis ( CALLIM. in Tom. I App. p. 8, a. 1448).
II. meton. melodyjne dźwięki, śpiew, muzyka; sonus modulatus, cantus, musica
KADŁUB. p. 173 : organicis precinens ... concentibus, celestis meditatur a-e dulcedinem.
MARTIN. OP. Serm. p. 385 nlb. : audiuit in celis a-am angelorum.
CantMAe I nr 3, v. 1 b (saec. XIV) : decantentur h-e, sonent cordis symphonie.
Ita passim saec. XIV—XVI. Cf. Th. VI 2537, 57 sqq.
Dicitur
dulcis ( CantMAe I nr 29, v. 3 a, saec. XIV et saepius), suavis ( WiadPol p. 172, a. 1582) . Occ. instrumenty muzyczne; instrumenta musica
DŁUG. Hist. III p. 194 : tympana, sambucae, fiolae et varii generis h-a modulando canendoque illam reginam praecedebat.
RachDw III p. 7 (a. 1545) : tubicinatores apud regem ... cum h-iis suis se praesentaverunt.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)