- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- K. (he-)
twórca lub głowa sekty; auctor vel caput
sectae.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 582 : h-a princeps hęreticorum, vt Arrius Arrianorum, «arcykacerz».
Per imaginem de rebus
MATTH. Prax. p. 172 : oculi vero eius sunt magistri errorum et h-ae seu malorum inventores et ductores.Occ.
α.
antypapież; de antipapa
DŁUG. Hist. I p. 496 (= II p. 263 ed. nov. ): nonnulli ... scelerati filii ex clero Romano ... tres h-as ... in papas erigere praesumpserunt.
β.
przywódca heretyków;
haereticorum princeps
VisitByt p. 75 : haec ecclesia ... administratur per Andream h-am, filium pistoris h-ae in Woźniki, ecclesiam administrantis.