- F.
- Th.
- Bl.
- S.
(de hominibus) stary, podeszły wiekiem;
senex, aetate
provectus.
Per abundantiam dicitur de
senectute :
DŁUG. Hist. I p. 242 (= I p. 310 ed. nov.) : nondum Myeczslaum ... regem senectus g-a affecerat.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
KADŁUB. p. 56 : etatis quedam matrona g-a.
DŁUG. Reg. p. 311 (a. 1480) : erat ... aetatis g-ioris et provectae.c. sq. abl.
DŁUG. Op. p. 472 : episcopus senio g-us et aevo.
Id. Hist. II p. 316 (= IV p. 65 ed. nov.) : rex ... g-us senio et aevo.
MPH IV p. 139 (saec. XVI) : aetate g-us (cf. Th. VI 2176,77 ).
Item dicitur de abstr. , v. gr.
aetas
(
KodKKr II
p. 463, a.
1420
;
AKapSąd I
p. 204,
a. 1515
et saepius), fides (
CRIC.
p. 25, v. 107
), tempus (
CodSil XI
p. 38, a.
1489)
.