Ogólne
Pełne hasło
Więcej

GRACILIS

Gramatyka
  • Formygracilis, gracillis, gratilis, nrstrony
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. (de hominibus eorumque membris) szczupły, zgrabny, (wy)smukły
  • II.
    • 1. propr.
      • a. cienki, delikatny
      • b. wysoki, smukły
      • c. cienki, wysoki
      • d. delikatny, cienki
    • 2. transl. transl. prosty, jasny, wdzięczny

Pełne hasło

GRACILIS s. GRACILLIS s. GRATILIS, -e
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
[forma decl. II:
ListMił p. 48 : manus ... cum digitis gracillis (nisi leg. gracillimis).
]
I. (de hominibus eorumque membris) szczupły, zgrabny, (wy)smukły; exilis, subtilis, formosus. Glossa Pol.
RFil XVI p. 340 (saec. XV med.) : querebam g-em «lubey».
GŁOG. Alex. I fol. K IVb : g-is ... «suptylny».
N. imaginem virgae, quae propter gracilitatem ad ima inflectitur
MARTIN. OP. Serm. p. 383 nlb. : fuit BVMaria tamquam virga in summo g-llima per humilitatem, in presenti enim vita plus in summo esse non potuit nec plus ascendere quam in filij Dei conceptione, et ibi fuit g-llima id est humillima.
II. de rebus
1. propr.
a. cienki, delikatny; tenuis, subtilis (vestis sim.).
b. wysoki, smukły; excelsus, erectus, procerus (arbor).
c. cienki, wysoki; altus (vox, cantus sim.).
d. delikatny, cienki; tenuis (potus).
2. transl. prosty, jasny, wdzięczny; simplex, dilucidus, subtilis (sermo sim.) [NRSTRONY:573]
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)