Ogólne
Pełne hasło
Więcej

GLORIFICATUS

Gramatyka
  • Formyglorificatus, glorificati
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -orum
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • theol. theol. t.t. uwielbiony

Pełne hasło

GLORIFICATUS, -a, -um
  • F. et
  • Th. (s.
  • v.
  • glorifico),
  • Bl.
theol. t.t. uwielbiony; quem post resurrectionem Christus habet habebuntque mortales
KodWp I p. 448 (a. 1279) : eundem Christum in eadem carne g-a ... a mortuis resurrexisse.
PEREGR. fol. e IVb : sicut ... fenum incineratum mutatur in vitrum lucidum, ita corpus resolutum in cineres vertetur in g-um, subtile.
Inde
subst. glorificati,, -orum m. święci w niebie; sancti in caelo
NIC. BŁ. Tract. fol. 16b : g-i vident corpus Christi in sacramento visione intellectuali et non corporali.
Ita saepius usque ad saec. XVI. Glossa Pol.
RFil XXIII p. 306 (a. 1444) : corpore g-o «czialem oslavionym».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)