- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- H.
- N.
- K.
1.
obcy, cudzoziemski, tj. niełaciński i
niegrecki; barbarus, i. neque Romanus neque Graecus
(saec. XV).
2.
pogański;
ethnicus.
3.
gram.
wyrażający pochodzenie;
originem indicans
a.
nomen :
GŁOG. Alex. I fol. Gg VIa : nomine g-ia sunt, quae descendunt a nominibus regionum vel ydeomatum, vt Saxonicus, Brabantinus, Teutonicus etc.Ib. II fol. L 5a : accusativus regitur a nominibus g-bus, vt Grecus gentem, Teutonicus gentem etc. Cf. Th. VI 1867,79.
b.
pronomen:
GŁOG. Alex. I fol. h V11a : secundum auctores modorum significandi sunt quinque pronomina g-ia, scilicet: meas, tuas, suas, nostras et vestras; et secundum Alexandrum et communem vsum loquendi habemus solum duo, scilicet: nostras et vestras.
II.
subst.
m.
1.
a.
członek tego samego rodu, krewniak; qui
eiusdem gentis est, consanguineus (saec. XVI).
Syn.
clenodialis (
Tom. XIV
p. 732, a.
1532).
b.
ziomek, rodak;
popularis, conterraneus (saec.
XVI).
2.
poganin; ethnicus,
paganus.
3.
pl. nie Rzymianie i
nie Grecy; barbari, neque Romani neque Graeci.