[FURA]
s.
FORA,
-ae
f.
(Pol.
fura)
przewiezienie
czegoś na furze; vectio, quae curru fit
KodPol II p. 939 (a. 1470) : tenebuntur coloni aquitare et facere duas f-as, alias «zaczyag», uno curru de quolibet manso, robora de borris ... conducendo m villam nostram.
ŻupKr p. 617 : cum una die tres faciant f-as cum lignis ... habent per 3 panes.