- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
I.
intrans.
1.
dymić, kurzyć się, parować; fumare, fumum
emittere, vaporare.
In imagine
PEREGR. fol. c IIIb : iracundi ... parum tacti f-ant sicut montes (cf. Vlg. Ps. 103,32 ).
IAC. PAR. II p. 119 : poneretque me super candelabrum, qui vix dignus sum f-re sub modio (alluditur ad Vlg. Mare. 4,21 ).
2.
puszczać wiatry;
flatum ventris emittere
ArPrawn VIII p. 139 (a. 1416) : hospes in domo Mathie ... penam XV, quia tempore iudicj in stuba f-uit.
II.
trans.
1.
okadzać; fumo
suffire.
2.
wędzić; fumo durare,
infumare
RachWaw p. 186 (a. 1532) : pro uno unco ad coquinam ... propter carnes f-ndas grossos 5.