- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
I.
propr. braterski,
bratni, należący (odnoszący się) do
brata; qui fratris est, ad fratrem spectat
vel pertinet.
Praec.
iur.
bona (
APozn I
p. 189,
a. 1453)
, devolutio (
KsgŁawKr
p. 82, a.
1372)
, divisio (
AGZ XIII
p. 426, a.
1464).
Occ.
α.
pla
tea
ulica Bracka w Krakowie; vici Cracoviensis
nomen
DŁUG. Hist. V p. 318 : plateae, quae F-a appellatur.
β.
abs. loco subst.
fraternus,,
-i
m.
bratanek (w stosunku do stryja); filius fratris
(respectu patrui)
KADŁUB. p. 148 : Boleslaus ... gratuito amplexu f-os ab exsilio excipit.
II.
transl. bratni,
przyjacielski, życzliwy; amicus, fratrum proprius.
Dicitur praec.
caritas,
etiam
admonitio (
ArHist X
p. 233, a.
1556)
, affectus
(
KodMp I
p. 65, a.
1259)
, correctio (
ArHist X
p. 207, a.
1550)
, unio (
KodPol I
p. 288, a.
1413)
.
Occ.
locut.
in fraternum deducere
doprowadzić do zgody;
i. q. ad concordiam
AAlex p. 373 (a. 1503) : quod in f-um deducamus hanc controversiam.