- F.
- Th.
I.
przypadkowy, zrządzony losem, nieprzewidziany; qui fortuito
accidit, casu
factus.
Praec.
in malam partem
casus
wypadek losowy; malum,
quod casu accidit (
KodWp II
p. 159, a.
1298
et passim). Praeterea res
(saec.
XVI), ratio scribendi libri (
DŁUG. Hist.
I p. 59= I
p. 118
ed. nov.
).
N. phil.
effectus (
GŁOG. Anal.
fol. 128a
;
WROCŁ. Epit. fol. b
IVa
;).
Item
abs. loco subst.
fortuita,,
-orum
n.
(ap.
nos
saec.
XVI
phil.
).
Syn.
casualia (
ExPhys fol. i
IIb
;
GŁOG. Anim. fol. B IIa).
;Occ.
nadarzający się, odpowiedni; secundus, idoneus
StSyn IV p. 103 : usurarii de reddendo residuo f-o tempore sufficientem caucionem adhibeant eis ... a quibus extorserint usuras (cf. ib.p. 105).
II.
przemijający, doczesny;
caducus, temporalis
AGZ III p. 18 (a. 1358) : civitas nostra Cracouiensis ... celebrior fama et in bonis f-is ceteris videatur preminere.