- F.
- Th.
I.
w sposób skończony, ograniczony; modo finito
MATTH. Rat. p. 95 : opus ... virtutis non est infinite bonum sed f-e, igitur et peccatum f-e est malum.
II.
w sposób określony,
oznaczony, pewny; modo definito,
definite, certe
GŁOG. Alex. II fol. d Ib : prima et secunda persona euocant terciam et non econuerso; ratio huius est ista, quia prima et secunda persona significat certe et f-e, sed tercia persona significat incerte et infinite, modo omne incertum et infinitum debet specificari et limitari per finitum et certum.