- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- N.
I.
(diem; festum
vel
abs.
:
świętować,
(uroczyście) obchodzić jakieś święto, święcić; feriari, diem festum
agere, celebrare
PEREGR. fol. z IVb : cum Roman redijsset et quare f-rent, taliter didicisset, tunc doluit, quod diuinos honores exhiberet homini damnato.
MARTIN. OP. Marg. fol. d 4b : dies f-ndi exprimuntur.
RFil XVI p. 366 (a. 1428) : viri ecclesiastici populum scandalisantes et suo exemplo ipsum ad non f-ndum inducentes.
DŁUG. Op. p. 216 : dies ... qua festum sancti Iohannis Baptistae a Christicolis f-atur, advenit.Ita vulgo usque ad saec. XVI. Cf. Th. VI 624, 5 sq. Additur annue ( KodUJ II p. 245, a. 1465) , bene ( NIC. BŁ. Serm. I p. 102 ) .
II.
aliquem
uczcić kogoś, uroczyście podejmować;
hospitio excipere, honores alicui
exhibere
DŁUG. Hist. I p. 165(= I p. 229 ed. nov.): ab ... praelatis et baronibus ... quos dux ... pro f-ndo et excipiendo imperatore convenire mandaverat, cum magna suscipitur reverentia.
Ib. II p. 416 : regem et ... milites suos splendidis conviviis et mensis ... f-vit.