- Th. (rec.),
- Dc.
- L. (omnes
- sv.
- v.
- fator),
- N.
I.
przepowiadać, głosić przepowiednię; praenuntiare,
vaticinari
DŁUG. Band. p. 259 : comendator Elbingensis ... quemadmodum illi ... comes de Wende ... f-erat ... de prelio effugit (cf. id. Hist. IV p. 67).
[Id.] Hist. II p. 158 (= III p. 177 ed. nov.): f-tum fuit eam Constantinopolim nonnisi per angelum capi posse.
Ib. V p. 280 : iuxta vaticinium dudum f-tum.
II.
part.
perf. loco
adi.
fatatus,, -a,, -um
zgodny z przeznaczeniem, wyznaczony naturalnym porządkiem rzeczy; qui rerum naturae
congruit, naturalis
WROCŁ. Epit. fol. g Va : generatio f-a est, que fit secundum ... cursum nature et corporum celestium influxum, vt generatio rose in estate.