- F.
- Th.
- S.
- Dc.
I.
adi.
rzemieślniczy, zwł. kowalski;
qui ad fabrum pertinet, fabri (praec.
ferrarii) est.
N.
a.
lapis
kamień kowalski do ostrzenia żelaznych narzędzi; ad instrumenta ferrea acuenda
aptus
APozn II p. 113 (a. 1482) : pro necessitate et molendino suo lapides molares et f-es ... emere possunt.
b.
officium
prawo posiadania w żupie solnej przedsiębiorstwa kowalskiego do ostrzenia narzędzi górniczych; samo przedsiębiorstwo i dochody z niego czerpane; ius officinam ferrariam ad ferramenta fossorum acuenda in
fodina habendi, ipsa officina
et pecunia, quae ex ea
redit
StPPP II p. 181 (a. 1409) : consules ... de Weliczka, probantes rem judicatam ... Dorotheam uxorem Georgij ... jure imperpetuum euaserunt, racione cuiusdam officij f-is, wlgariter dicti «ostrzistwo» (cf. KodWiel p. 18, a. 1409).
Inde
abs. pl.
fabrilia,,
-ium n.
dochód płynący z ostrzystwa;
pecunia, quae ex ferramentis acuendis redit
DokMp II p. 157 (a. 1432) : duas marcas bipennalium per zupparium ... tres grossos f-ium alias «ostrzyszne» ... per fabrum ... michi ... dari consuetas ... cum omnibus usibus ... do.
II.
subst.
fabrilis,,
-is
m.
kowal; faber
ferrarius
APozn II p. 14 (a. 1471) : sartores erant Stanislaus, Matis; f-es: Zacharias, Pyopolek; pistores etc.