- F.
- Th.
- S.
- W.
I.
propr. poczwórny,
czworaki, występujący w czterech
rodzajach; quadruplus, quattuor generibus constans.
Saepe dicitur de
quadruplici
annona
(
i. tritico, siligine, hordeo, avena
KodMazNow II
p. 73, a.
1287
et saepius), item
quadruplici grano (
ib.
p. 233, a.
1338
et saepius).
II.
transl.
1.
czterokrotny, cztery razy powtarzający się, występujący w ilości czterech
sztuk; quater repetitus, quattuor numero
IusMet p. 116 (a. 1368) : in una septimana fuerat q-x mutatio zuppariorum.
KodMp I p. 353 (a. 1368) : obtulit ... q-es literas vel priuilegia sigillata.Ita vulgo.
N.
locut.
quadruplicibus vicibus
cztery razy; quater
AGZ XV p. 151 (a. 1473) : q-bus vicibus Isaczko proclamatus non paruit.
2.
czterokrotny, czterykroć większy;
quater tantus
DŁUG. LibBen III p. 149 : bidentium ... greges ... subtilius ... vellus, quam in universo regno Poloniae possit offendi, producunt, adeo ut eius merces interdum triplici interdum q-i appendatur aere.
Id. Hist. IV p. 113 : captivi eos, qui capiebant, numero q-i excesserant.
3.
czwarty;
quartus
AGZ XII p. 238 (a. 1454) : Budko ... debet locare in q-bus terminis particularibus nobilem Iwaszkonem ... pro bonis.
Ib. XV p. 444 (a. 1466) : iudex dedit ad q-es terminos particulares proximos, hoc est ad sedecim septimanas.