Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PUNITIO

Gramatyka
  • Formypunitio, punicio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • poena, castigatio, animadversio. Occ.
  • mortificatio, castigatio voluntaria, quam quis ipse sibi iniungit

Pełne hasło

PUNITIO s. PUNICIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • K.
  • W.
kara, ukaranie; poena, castigatio, animadversio. Occ. corporis
umartwianie się; mortificatio, castigatio voluntaria, quam quis ipse sibi iniungit
JAC. PAR. Serm. fol. 114a : p-o corporis occulta per vngues seu per acuta instrumenta ferrea
Constr.
a. abs. b. sq. gen.
N.
capitis tzw. główszczyzna; multa pro homicidio solvenda, cf. supra II 176 41 sqq. c. sq. in c. abl.
AGZ XVII p. 65 (a. 1471) : mancipationem et p-em in corpore iuxta placitum capitanei.
d. sq. per, cf. supra 40. e. sq. pro :
StPPP II p. 936 (a. 1500) : p-o pro pena.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)