- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
I.
chłopięcy, dziecinny, młodociany; puero proprius, ad
puerum pertinens,
iuvenilis, infantilis.
Dicitur saepissime de
aetate, annis, vita, sim.
Praec.
a.
de hominibus: młodziutki, młodociany, w wieku dziecięcym;
tener aetate, iuvenis
KsgHenr p. 20 (a. 1241) : hereditates ... aput p-em ducem ... comparauit.
StPPP XI p. 685 (a. 1444) : soror ... iunior ... p-is est et ad annos discrecionis nondum evenit.
APozn I p. 286 (a. 1459) : si cum p-i ... Petro ... non concordaverit.
b.
należący do nieletnich; ad pueros impuberes pertinens
KsgZKal p. 184 (a. 1408) : retinuit ... partem pecuniarum p-em quousque pueri fideiubebunt.
AGZ XI p. 389 (a. 1453) : recognovit debitorie teneri octo marcas ... pecunias p-es solvere sibi.
c.
subst.
puerilia,,
-ium
n.
nauczanie początkowe;
educationis rudimenta
Lites II p. 249 (a. 1412) : filium suum ... annorum XII vel quasi scolasticis et p-bus inbuendum tradidit.
AKap p. 246 (a. 1519) : iuvenes alias scholares parvi ... in studio suorum p-ium negliguntur.
IANIC. p. 34,27 : didici a rudibus p-ia prima magistris.
II.
niedorzeczny,nierozsądny, dziecinny, niemądry; infantilis,
imprudens, inconsultus, stultus.
Praec.
n. pl. pro subst.
puerilia,,
-ium
n.
głupstwa, błahostki; ineptiae, nugae (saec. XV).