- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
1.
nieumiarkowany,
niepohamowany, nadmierny; immoderatus, intemperatus,
nimius. Dicitur de rebus,
praec.
abstr. ; item de
homine: nieumiarkowany w czymś,
przesadny; qui modum non servat
LIBAN. Mus. fol. C Ia : si quis optimus esset musicus et ad id natura aptissimus, tamen si esset nimius et p-us in cantu, profecto decorum non seruaret.
2.
rozwiązły; corruptus,
malus
ARect II p. 131 (a. 1546) : inhabitantes eiusdem domus ... perniciosis p-ssimis ... moribus vivere dicit.
II.
1.
(de hominibus)
hojny, rozrzutny; largus, prodigus (saec.
XV-XVI).
2.
(de rebus) zbytkowny, kosztowny; luxuriosus, sumptuosus.
Constr.
ad I – II:
a.
sq.
abl.
DŁUG. Hist. III p. 532 (= VI p. 232 ed.nov.) : in ... quaslibet miserabiles ... personas largicione liberali p-ssima.b. sq. ad :
DŁUG. Hist. V p. 563 : ad sumptus faciendos p-us.c. sq. in c. acc. , supra 20 et
*Theiner II p. 257 (a. 1493) : ex ... p-o nostro in prefatos fratres ... affectu.Ita saepius. a. sq. in c. abl.