- F.
- Th.
- S.
I.
mężczyzna starający się o rękę kobiety, konkurent,
zalotnik; nuptiarum petitor (saec. XV -
XVI).
Cf.
PROCO
I.
II.
dziewosłąb, swat; nuptiarum
conciliator, pronubus
KsgMaz I p. 41 (a. 1405) : idem iurat cum p-o contra eosdem.
ArHist V p. 101 (a. 1435) : Elizabeth ... matrimonium ... contraxit ex ordinacione ipsius testis tanquam p-i.Ita saepe. Glossae Pol.
GLt p. 21 : p-us «dewoslab» (cf. ib. p. 27).
GLb p. 82 : p-us dicitur petitor mulierum, qui petit donis conjugem alicuius «dzevosląmb, panycz».
Syn.
mediator (super contrahendo matrimonio:
AKapSąd III
p. 125, a.
1508)
, paranymphus (
ArHist V
p. 157, a.
1475)
, petitor mulierum (
supra 15
).
Cf.
PROCO
II.