- F.
- Th. (s.v.
- praetereo),
- Bl.
- S.
- B.
I.
adi.
1.
de tempore et eis, quae in tempore fiunt: miniony,
przeszły,zeszły,dawny;
elapsus,decursus, effluxus.
Additur v. gr.
iam (
StPPP VI p 426, a. 1531
et saepius), nunc (
ib. IX
p. 5, a.
1407
et saepius),
retro (
JAC. PAR. RefEccl
p. 14
)
; item
proxime
i. q. ostatni,
zeszły; novissimus (vulgo).
Praec.
a.
gram.
t.t.
tempus
et
abs.
:
czas przeszły (ogólnie o łacińskich trzech czasach przeszłych), także
czasownik w formie czasu
przeszłego; de tempore coniugationis (quod est impf. , perf. ,
plperf.),vel de ipso verbo eiusdem
formae.
b.
iur.
t.t.
terminus
tzw. rok przepełzły, tj.
wyznaczony dodatkowo, gdy na
poprzedni strona się nie stawiła; qui
e nova citatione
successori datur, cum ad iudicium prius pars non venit
AGZ XV p. 483 (a. 1476) : qui te concittat ad terminum p-um ... alias «kv rokowy przepelszlemu».Cf. PRAETERLABOR II 2.
c.
locut.
α.
anni praeteriti
zeszłoroczny, urodzony w zeszłym roku, pochodzący z zeszłego
roku;
qui anno superiore natus vel factus est
RachJag p. 7 (a. 1388) : duo vituli anni presentis et I vitulus p-i.
AGZ XIII p. 567 (a. 1468) : duo vituli alias «ialowantha» anni p-i.
AKapSąd III p. 167 (a. 1513) : II parnas lardi anni p-i.
β.
pes
pontis
dawna podstawa mostu?
i.q. antiquus, qui olim fuit?
DŁUG. LibBen II p. 23 : post ecclesiam s. Laurentii, incipiendo a pede pontis p-o et omisso lutifigulo omnes domus et omnes areae circum muros Casimirienses.
2.
de hominibus, qui antea officio quodam functi sunt: poprzedni,
były;
qui ante aliquem fuit,
praecedens.
3.
singularia
a.
wyżej wspomniany;
praefatus
KsgMaz I p. 28 (a. 1403) : heredes p-i responderunt quod eqs.
b.
przyszły?
futurus?
RotKal p. 220 (a. 1414) : rotha, qua iurabunt testes ... in proxime p-is terminis generalibus.
II.
subst.
1.
praeteritum,,
-i
n.
,
cf.
a.
2.
pl.
praeterita,,
-orum
n.
sprawy przeszłe, minione, przeszłość; ea
qua antea facta sunt.