- F.
- G. (rec.),
- Bl.
- L.
- A.
śluz, flegma, jedna z czterech wilgotności w ciele człowieka według Hipokratesa; unus e
quattuor corporis humani humoribus
qui m. ae. ex
Hippocratis sententia dicebantur
VITELO Epist. p. 4 : videtis immersionem salsi ph-is vel cholerae amarae in lingua.
Ib. p. 9 : passio de ph-e dealbante.
THOM. Med. p. 10 : epilencia ... fit quandoque ex f-e grosso viscoso. Ib. infra quando vero fit de f-e grosso ... f-a tale cooperatur ad epilenciam sua viscositate.Ita saepissime usque ad saec. XVI.
Dicitur item
phlegmatis
hora :
THOM. Med. p. 20 : dolor aggravatur in horis f-is, id est, ab hora tercia noctis usque ad horam noctis nonam.
Distinguitur
acetosum (
THOM. Med.
p. 132
;
ib.
p. 434
)
;, album (
ib. p. 213
; item dealbans
),
crudum (
ib.
p. 273
), dulce
(
ib.
p. 20
et
p. 434
), frigidum (
ib.
p. 273
), globosum
(
ib.
p. 96
), grossum (
et
ib. p. 96
), innaturale (
ib.
p. 434
), insipidum (
ib.
p. 132
), liquidum
(
ib.
p. 78
), lubricum (
ib.
p. 78
), naturale
(
ib.
p. 106
et
p. 434
), salsum (
et
THOM. Med.
p. 20
;
ib.
p. 58
)
;, spumosum (
NIC. BŁ. Tract. fol. a
VIIIb)
, viscosum (
et
THOM. Med.
p. 10
;
ib.
p. 273
)
;, vitreum (
ib.
p. 106
;
ib.
p. 125
)
;.