- F.
- G.
- Bl.
- S.
- A.
I.
zaraźliwy, roznoszący zarazę, morowy;
qui pestem fert,
pestilentiosus,
praec. de
aura
(saec. XV-XVI).
II.
1.
(de rebus) zgubny, szkodliwy, niebezpieczny;
perniciosus, nocivus, periculosus.
N.
α.
doctrina, labes
sim. i. q. herezja; haeresis (
KodKKr II
p. 434, a.
1418
;
*AKapSąd II
p. 62, a.
1425
et saepius).
Item de
libellis haereticis (
MARTIN. OP.
Chr.
p. 411
;
AKap
p. 135, a.
1556).
;
β.
potio
trujący;
venenosus
KADŁUB. p. 30 : quidquid vero pocionis vere ac p-e erat infusum, rege exosculato epotare iussus est.
DŁUG. Hist. I p. 93 (= I p. 153 ed.nov.) : in hunc modum p-e potione impletos patruos ... excedere de cubili iubet.
2.
(de hominibus) zły, przewrotny; malus, perversus.
Praec. de haereticis
(
*KodWp II
p. 273, a.
1309
;
KodUJ II
p. 110, a.
1449
et saepius).
N.
subst.
pestifer,,
-i
m.
grzesznik;
peccator
CantMAe I nr. 24, v. 5b, 2 (saec. XIV) : salve petra BVMaria, fundens mella in curam p-is.