Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PERSONATUS-2

Gramatyka
  • Formypersonatus
  • Etymologia persona
  • Odmiana -us
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • dignitas ecclesiastica eique competentium bonorum redituumque usus

Pełne hasło

2. PERSONATUS, -us m. (persona)
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • N.
  • K.
  • O.
urząd kościelny i związane z nim beneficjum; dignitas ecclesiastica eique competentium bonorum redituumque usus
*KodWp I p. 51 (a. 1207) : quominus ... archiepiscopus ... libere conferat prebendas et p-us ecclesie memorate.
DokKujMaz p. 177 (a. 1233) : nos episcopus ... archidiaconalem p-um ecclesie restituimus Crusuiciensi.
Ib. infra maluimus germanas ecclesias debitis gaudere p-bus.
Ita saepissime saec. XIII-XVI.
Iuxta posita
dignitas ( KodKKr I p. 132, a. 1292 et saepius), officium ( KodWp VI p. 290, a. 1377 et saepius).
Definitur
a. sq. gen.
KodPol II p. 593 (a. 1235) : Vladislaviensi episcopo p-us cantoriae ... in Crusviciensi ecclesia instituente.
b. sq. in c. abl.
CodEp III p. 600 (saec. XV in.in) : in consequenda dignitate aut p-u in pretacta ecclesia.
c. sq. adi. , cf. supra 20.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)