- F.
- G.
- Bl.
- S.
I.
1.
wróg (kraju), nieprzyjaciel;
rei publicae
hostis.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 674 : p-is idem est quod hostis, quia contra nos bella gerit, «nieprzyjaciel».
2.
wróg (osobisty);
inimicus, adversarius.
3.
(singulare) zdrajca;
proditor
WAPOW. Chr. p. 113 : MichaelemGliński p-em in Moscoviam profugum.
II.
(loco
adi. ) wiarołomny, występny;
perfidus
DŁUG. Hist. IV p. 729 : facinora praevaricationesque ... p-ium Christianorum.