Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PEDES

Gramatyka
  • Formypedes
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -itis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • pedester (praec. de milite).
    • 1. peditatus (saec. XV-XVI)
    • 2. + pedes ire (procedere, viam facere pedes laborare servire: i.q. pedibus, pedester. sine equis (bobus), equo (bove) non adhibito

Pełne hasło

PEDES, -itis m.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • B.
  • O.
[acc. pl. peditos:
APozn III p. 158 (a. 1506) : duos peditos armatos.]
piechur, pieszy, zwł. żołnierz pieszy; pedester (praec. de milite).
Distinguitur
sagittarius ( DŁUG. Hist. IV p. 722 ) , sclopetarius ( WAPOW. Chr. p. 104 ).
Praec.
1. (collective) wojsko piesze, piechota; peditatus (saec. XV-XVI).
2. in locut. α. pedes ire (procedere, viam facere sim.) pieszo, na własnych nogach; i.q. pedibus, pedester. β. pedes laborare wykonywać pracę bez użycia koni czy wołów; sine equis (bobus), equo (bove) non adhibito
DŁUG. LibBen I p. 329 : hortulanus unus non habens agros ... unam diem p-es in septimana laborat.
Ib. III p. 264 : hortulaniae tres nihil solvunt, sed unum tantummodo diem in septimana p-es laborant.
Ita passim. Eodem sensu servire:
StPPP XII p. 470 (a. 1533) : ortulanus unus, qui ... servit ad curiam, quando illi mandatur, p-es.
Cf. PEDESTER I 1 b αet PEDESTRALITER.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)