Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PAUCUS

Gramatyka
  • Formypaucus, pauci, pauca
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -orum -orum
  • Część mowyprzymiotnik
  • Rodzajmęskinijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. numero minor, non multus, non numerosus, parcus.
    • 2.
      • a. non multi (homines)
      • b. + verba non multa verba.
  • II.
    • 1. non magnus, parvus, paulus.
      • α. + pauci facere (pendere) parvipendere
      • β. + in magno et pauco in alto et basso omnino, plane
      • γ. + homo pauci cerebri stolidus, hebes (cf. supra II 331,8 sqq.
    • 2. brevis.

Pełne hasło

PAUCUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
[abl. pl. paucibus : JANKO p. 645 : paucibus nobilibus praesentibus in regem ... extitit coronatus. Cf. Th. X 1, 80059 sqq.]
I.
1. adi. nieliczny, pl. mało, kilka(-u), niewiele(-u); numero minor, non multus, non numerosus, parcus.
Additur
numero :
GALL p. 45,17 : collecta p-a quidem numero manu bellatorum.
2. subst.
a. pauci,, -orum m. nieliczni (ludzie), niewielu; non multi (homines).
b. pauca,, -orum n. sc. verba parę słów, kilka słów; non multa verba.
II.
1. mały, nieduży; non magnus, parvus, paulus.
Dicitur v. gr. de
lumine ( VITELO Opt. p. 70 ) , portione ( KodKKr I p. 267, a. 1357) ; item de rebus magis abstr. , v. gr. confidentia ( ArHist VIII p. 324, a. 1499) , discretione ( GŁOG. Phys. fol. B IVb) , utilitate ( KodMp IV p. 72, a. 1400).
N. locut.
α. pauci facere (pendere) nisko cenić, lekceważyć; parvipendere
KlQu p. 39 (a. 1478) : iuxta ac ego dominationem vestram p-ipendens scriptis meis auisare confutarem.
DŁUG. Op. p. 55 : p-i faciens ... terrores regios.
β. in magno et pauco in alto et basso w całej rozciągłości, całkowicie; omnino, plane
PommUrk V p. 511 (a. 1320) : quicquid ... Henningus et eius pater ... dum vixerat in magno et p-o, in alto et basso in eisdem villis, castro et bonis ... habuisse dinoscuntur.
γ. homo pauci cerebri ograniczony; stolidus, hebes (cf. supra II 331,8 sqq.
2. de tempore et eis, quae in tempore fiunt: krótki; brevis.
Praec. in iunctura
pauco tempore; item ad paucum tempus ( DokMp VIII p. 239, a. 1442) , infra (post) pauca tempora ( MARTIN. OP. Chr. p. 58 ; DŁUG. Op. p. 630, a. 1470) ;.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)