- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
- K.
- O.
StPPP II p. 618 (a. 1452) : non habet propria bona patrimoniala.
AGZ XVI p. 34 (a. 1465) : obligavit omnia sua bona patrimoniala].
I.
1.
pochodzący od
ojca, odziedziczony po ojcu, należący do posiadłości rodzinnych;
paternus, qui patris fuit, hereditate a patre acceptus.
Dicitur praec. de
bonis (
KodMp I
p. 162, a.
1303
;
KodKrak
p. 346,
a. 1347
et saepissime;iuxta ponuntur
bona materna :
DŁUG. Reg. II p. 296, a. 1464 ; maternalia:AGZ XIII p. 306, a. 1449 ; matrimonialia: KodKrak p. 346, a. 1347 ; patruelia: DŁUG. Reg. II p. 296, a. 1464) , dominio (cf. ), ), domino (cf. ), hereditate ( KodMp II p. 86, a. 1252) , terra ( Lites I p. 143, a. 1339 et saepius), sim.
2.
(de
iure)
dotyczący dziedziczenia, związany z dziedziczeniem;
hereditarius, ad hereditatem
spectans
KodWp I p. 495 (a. 1284) : contulimus ei hereditatem ... iure p-i seu hereditario possidendam.
Ib. II p. 184 (a. 1299) : hereditatem ad me p-i iure spectantem ... donavi ... ecclesie.Ita saepius.
II.
singulare
fundus
posiadłość ziemska, stanowiąca beneficjum kościelne;
praedium ad beneficium ecclesiasticum pertinens
HERBORD p. 27 : si quid de p-i fundo ecclesie matricis ... cenobiis contulit ... recompensare cum augmento ei curavit.