- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- A.
I.
propr. (de
animantibus) poród, urodzenie, narodziny; actus pariendi, nascendi,
generatio, natalia.
Glossa
Pol.
DokLub p. 353 (a.1473) : ad p-um alias «do porodzenya» (ed. poroszenya).
N.
locut.
α.
annus a
partu Virginis (Virginali, Virgineo)
i. q. a natali Christi numerandus
PAUL. CR. p. 54 : anno a Virginali p-u 1508, die quarta Decembris.
HUSSOW. p. 67, v. 90 : actaque res illic fuerat post mille ducentos sedecimo, numerans a p-u Virginis, anno.Ita saepius.
β.
fecundare partus equarum
zapładniać klacze;
i. q. equas ipsas
DŁUG. Hist. I p. 42 (= I p. 102 ed.nov.) : equus ... quem miles ad fecundandum equarum p-us vendiderat.
2.
płód, dziecko, potomek; fetus, puer,
suboles.
Distinguitur
femineus (
DŁUG. Hist. II p. 217 = III
p. 240
et saepius), masculinus
(
CodVit
p. 680, a.
1424) .
Constr. ad 1-2
:
abs. vel sq. gen. (subi. et
obi.).
II.
transl.
et in imagine (de
abstr.
)
1.
urodzenie, dokonanie, spełnienie, uczynienie; actus
efficiendi, edendi,
procreandi.
Iuncturae notabiliores
iaculum indignationis
concipere et conceptum partui commendare (
StPPP X
p. 17
et saepius), ad partum despectabilem sermonis prodire (de
conceptione verbi inconsulti
ib.
et saepius), partui se dedere in campum (de bellis conceptis:
SSrSil IX
p. 113,
a. 1465).
2.
płód, to, co zostało dokonane, utworzone; id quod
efficitur, editur, procreatur
,
v.
gr. de
carminibus (
IANIC.
p. 36, v. 52
).