- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
- L.
I.
adi.
morbus
powodujący utratę świadomości, stan pomroczny; qui
lethargum affert.
N.
sensus
otępiały;
hebes
DŁUG. Op. p. 43 : I-o garrire sensu non verentur.
II.
subst.
lethargicus,,
-i
m.
człowiek nieprzytomny, pogrążony w stanie pomrocznym;
qui lethargo laborat (saec.
XV).