- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
taki, którego nie widać, którego nie można zobaczyć, niewidoczny, niewidzialny; qui videri
nequit, non aspectabilis.
Glossa
Pol.
RFil XXIII p. 306 (a. 1444) : i-is «nyeobesrzanczi».
N. loco subst.
1.
invisibilis,,
-is
m.
Bóg; Deus (saec. XV).
2.
invisibilia,,
-ium
n.
theol.
rzeczy niewidzialne, nadprzyrodzone; quae
videri non possunt, supra
naturam sunt.
Constr.
a. abs.
b. sq.
gen.