Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INTERSTITIUM

Gramatyka
  • Formyinterstitium, intersticium
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ii
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I. abstr.
    • 1. distantia.
    • 2.
      • a. temporis spatium.
      • b. temporis intermissio, intervallum.
  • II. concr. id quod disiungit
    • A.
      • 1. obstaculum flumini obiectum
      • 2. terra in aggerem sim. egesta
      • 3. aedeficii contignatio
      • 4. columella lapidea, qua fenestra in partes dividitur
      • 5. circuli plumbei vel ferrei, quibus globuli vitrei fenestrae inclusi circumdantur
      • 6. sphaerula inter decem quosque globulos rosarii, quod dicitur, interposita
    • B.
      • 1. media finitio naribus interposita
      • 2. tunica inter nucleos nucis media

Pełne hasło

INTERSTITIUM s. INTERSTICIUM, -ii n.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • N.
  • K. (-cium)
I. abstr.
1. (de loco) odległość, oddalenie; distantia.
Dicitur
locale ( FormJ p. 14 ).
Additur gen. , v. gr.
aeris ( JAC. PAR. Tract. fol. B Va) , dentium ( StPPP X p. 3, saec. XV in.) , linearum ( SZYDL. p. 13 ).
2. de tempore
a. czas trwania, przeciąg; temporis spatium.
N. locut.
sub interstitio w czasie; tempore.
b. przerwa, odstęp w czasie; temporis intermissio, intervallum.
Praec. eccl. t. t.
określony przez prawo kościelne odstęp czasu między poszczególnymi święceniami; temporis spatium, quod ex lege inter singulos sacerdotii gradus adipiscendos intercedere debet
MARTIN. OP. Marg. fol. o 3b : in fauorem religionis potest quis sine i-o ad ordines promoueri.
NIC. BŁ. Tract. fol. 45b : non est opus seruare i-a longa temporum in ordinibus suscipiendis.
II. concr. to co przegradza, dzieli; id quod disiungit
A.
1. jaz na rzece; obstaculum flumini obiectum
StPPP II p. 124 (a. 1401) : vias per agros et i-a wlgariter «jazy» ad rippam ... facere.
2. wał ziemny, grobla, miedza; terra in aggerem sim. egesta
TArch p. 54 (a. 1409) : duos mansos ... qui iacent circa i-a (ed. intercocia) dicta «medzedza».
CIOŁ. Lib. II p. 170 : si ... ad foueam ... ex propinqua et vicina fouea impetus aque rupto terre i-o descenderit.
3. kondygnacja dzieląca piętra budynku; aedeficii contignatio
Concl. p. 32 (a. 1468) : placuit Universitati, quod in muris, quos noviter edificat, tria i-a fierent, scilicet tres ordines: unus lectoriorum, secundus et tercius camerarum.
4. słupek kamienny dzielący okno na części, laskowanie; columella lapidea, qua fenestra in partes dividitur
AKapSąd II p. 32 (a. 1417) : murator reformabit i-a, id est «posthy» in fenestra.
RFil XLIX p. 41 (a. 1518) : i-a «posthy».
5. pl. metalowa oprawa gomółek okiennych; circuli plumbei vel ferrei, quibus globuli vitrei fenestrae inclusi circumdantur
Visit. p. 714 : fenestra cum novem i-is in plumbum [(i. plumbeis)] cum armis reverendissimi domini.
CracArt II p. 578 (a. 1545) : pro vitris ac serrifici pro ferreis i-iis florenos 24.
6. kulka rozdzielająca paciorki, służące do odmawiania poszczególnych dziesiątków różańca; sphaerula inter decem quosque globulos rosarii, quod dicitur, interposita
CracArt II p. 368 (a. 1539) : rosarium de coraliis cum i-is argenteis.
Ib. p. 598 (a. 1547) : legibula de almedino cum nodulis seu i-is argenteis et pomo inaurato.
B.
1. przegroda nosowa; media finitio naribus interposita
GŁOG. Phys. fol. A 4b : quę ... dextra leuaque parte narium sunt, pinule dicuntur, medium autem i-um vel interfonium (ed. interfumium) nominatur.
2. wewnętrzna łuska orzecha; tunica inter nucleos nucis media
GŁOG. Alex. I fol. L VIIa : nausi est i-um inter nucleos nucis.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)