- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
przerwanie, przerwa; actus
(vel effectus) interrumpendi,
intermissio,
v.
gr.
laboris
(
AKapSąd III
p. 312, a.
1517)
, voti
(i. suffragii
ArPrawn V
p. 477, saec. XV
ex.ex),
item
phil.
actus (essendi :
BYSTRZ. ParvLog fol. Q Ib
;
;etiam
verbi
ib.
adverbia bis, ter, quater ... important i-em actus verbi, cui adiunguntur
).
N.
constr.
sq.
in c.
abl.
WROCŁ. Epit. fol. g Ib : ad motum continuum duo requiruntur ... primo quod tempus sit continuum, secundum, quod non sit i-o in magnitudine siue spacio, supra quod fit motus.
II.
iur. przeszkoda
prawna, utrudniająca komuś zachowanie
lub dochodzenie jakiegoś
prawa; iuris impedimentum
VL p. 134 (a. 1436) : omnia ... recepta ... restituentur per Ordinem Cruciferorum ... mercatoribus ... qualicunque i-e, consvetudine, praescriptione et diuturnitate temporis non obstante.
StPPP VI p. 429 (a. 1531) : ne aliquod impedimentum et i-em possesionis ... bonorum a ... herede ... habere et pati debebit.
III.
singulare (confunditur
c.
voce
irruptionis)
wtargnięcie, napad, najazd;
invasio
DŁUG. Hist. II p. 399 (= IV p. 151 ed. nov.): Boleslaus ... castrum ... insultum et i-em veritus, aedificat.