- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
I.
1.
a.
objaśnianie, wyjaśnianie, tłumaczenie, interpretacja, wykład, komentarz;
explanatio, explicatio, illustratio.
Constr.
sq. gen.
obi. vel subi.
N. definitiones log.
GŁOG. Porph. fol. s Vb : i-o est minus noti per magis notum declaratio, et sic capitur i-o II Topicorum, vbi ostenditur, quod valet arguere ab i-e ad interpretatum, vt: Ioannes est amator sapientie, ergo Ioannes est philosophus.
WROCŁ. CongLog fol. e 3b : i-o est expositio nominis minus noti per aliud nomen magis notum vel per integram orationem; et est duplex: conuertibilis cum suo interpretato, vt amator sapientie est i-o huius nominis philosophus; non conuertibilis cum suo interpretato, vt ledens pedem est i-o huius nominis Iapis.Ita passim.
b.
(
aliquando capitur pro Gr. ἑρμενεία;
cf. inscriptionem
libri Aristotelis περὶἑρμενείας = de interpretatione) wypowiedź; enuntiatum
GŁOG. Porph. fol. s Vb : alio modo capitur i-o proprie et sic conuertitur cum enunciatione.Ib.
infra: Boetius ... dicit, quod i-o est vox per se significans aliquid siue sit nomen siue verbum siue oratio siue enuntiatio.
2.
tłumaczenie na inny język, przekład; explanatio linguae alienae, translatio (saec. XV in. —XVI).
3.
znaczenie, sens;
significatio, sensus (saec. XVI in. ).
II.
(singulare) pośrednictwo; intercessio,
interventus
ZabDziej II p. 338 (a. 1494) : Katherina ... querulose proponit, quod genitrix eiusdem ... ante annos nubiles nec habentem annos discretionis cuidam Alberto ... desponsavit et sponsalia per i-em alterius mulieris ... contraxit.