- F.
- Th.
- S.
I.
(refertur ad
homines) wytępienie, zagłada, całkowite wyniszczenie; occisio,
pernicies, interitus.
Praec.
in locut.
ad internecionem caedere, delere, mulctare (
CALLIM. Hist.
p. 152,
4)
, profligare (
WAPOW. Chr.
p. 194
)
, prosequi (i. persequi
DŁUG. Hist.
I p. 176 = I
p. 242
ed. nov.), etiam perire.
Item
internecione (extrema) conterere (
DŁUG. Hist. V
p. 380
)
, internecioni dare (
KH XLIV
p. 51
. a.
1518)
, tradere (
Dogiel I
p. 437, a.
1493)
.
II.
(refertur ad res) zniszczenie, kompletna ruina;
destructio, ruina
RHist XVIII p. 293 (a. 1260) : sciat dilectio vestra terram Sandomirie esse consumptam et Cracoviensem provinciam usque ad i-em esse depopulatam.
StPPP XI p. 628 (a. 1551) : immo ad i-em praefatum molendinum et ad desolationem pene deduxit sua incurabilitate.