- F.
- Th.
- S.
I.
wolny od winy, niewinny;
innocens, culpa carens (saepe praedicative vel pro
subst. ).
1.
respectu certi criminis, culpae sim.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
vel
ab
*CodEp II p. 144 (a. 1422) : te ab omni ... criminis labe purum et i-em esse.
AKapSąd II p. 165 (a. 1449) : iuro ... immunem et i-em me esse a crimine furti.Cf. Th. VII 1,1941,77 sq.
2.
(respectu morum, habitus sim.)
nieskazitelny, prawy,
uczciwy;
integer.
Occ.
niezainteresowany w czymś,
tj. nie mający swego interesu, swej korzyści; qui nuuum commodum sibi acquirit
utilitatemque nuiiam
refert
PommUrk V p. 517 (a. 1320) : si duo nostrum ... brigaverint ... tercius huius brige i-ns ... quidquid ordinaverit... ab utrisque litigantibus ... inviolatum servetur.
II.
nieszkodliwy, nie czyniący złego; qui non nocet, innocuus
(saec. XVI).