[IN-DISTINCTIO]
s.
INDISTINCCIO,
-onis
f.
- B.
- L.
brak rozgraniczenia, brak granicy; limitum defectus
KodKKr I p. 211 (a. 1338) : pensatis iniurijs ... ex contiguitate et indistincta permixtione coherencium sibi inuicem hereditatum ... prouenientibus, ex qua quidem i-e potentia dominatur et preualet.Cf. INDISTINCTUS II.