- F.
- Th.
I.
propr.
1.
niezamieszkały, bezludny;
non habitatus (saec. XV—XVI).
2.
nieuprawny, leżący odłogiem; desertus relictus
(de
agris
sim., saepe in iunctura
cultus
et incultus,
v.
gr.
KodWp I
p. 65, a.
1210
;
KodMaz(K)
p. 332, a.
1230
et saepissime). Glossa Pol.
AGZ VI p. 158 (a. 1472) : ut mercatores in sterilibus et i-is locis et campis alias «na plonych polach» ... habeant pascua.
II.
transl.
1.
nieokrzesany, prymitywny, dziki;
rudis.
2.
mało wykwintny, prostacki; non elegans, non ornatus,indecorus.
3.
zaniedbany, brudny;
neglectus, sordidus.