- Dc.
niedopuszczalny (jako dowód w sądzie); quem in
iudicio ad veritatem probandam admitti
nefas est
AKapSąd II p. 216 (a. 1459) : procurator ... excepit generaliter verbo contra proposicionem Czesthconis, dicens ipsam inspecificatam, impertinentem et i-em.
ARect I p. 203 (a. 1483) : ad articulos omnes et singulos, saluis inpertinentibus et i-bus, Iohannes ... respondendo non credit esse veros, nisi probarentur legittimis documentis.
ŹrWaw III p. 2 (a. 1516) : dominus Martinus Belze surrogatus domini officialis interloquendo decrevit, quatinus ipse Georgius libello Catherine salvis impertinenciis et i-bus respondeat.