- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- L.
[comp.
imparatior :
DŁUG. Hist.
I p. 440(= II
p. 207
ed. nov.):
quo iissent celerius, eo
ipsos repertum iri imparatiores.]
I.
(de hominibus) nie przygotowany, nie usposobiony (do czegoś),
zaskoczony, nie przewidujący (czegoś); non
praeparatus (ad aliquid), non instructus, improvidus (saec. XV—XVI).
Constr.
a. abs.
b. sq. ad.
II.
(de rebus) nie ułożony, nie sporządzony, nie opracowany;
incompositus, rudis.