- F.
- Th.
- S.
- B.
I.
propr.
1.
nieruchomy, bez ruchu, stały; qui moveri non potest, firmus, fundatus, immobilis.
2.
nie ruszany;
loco non
motus.
II.
transl.
1.
de rebus
a.
niezmienny, trwały, stały; immutabilis,
firmus, stabilis.
b.
nienanaruszony, niezmieniony; non commotus,
intactu
KsgLub p. 131 (a. 1467) : que granicie sic sippate ... stabunt et durabunt i-e, perpetue et in ewm.
2.
(de animantibus) niewzruszony;
durus.