- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- A.
I.
propr. jasny,
świecący, jaśniejący;
lucidus.
Constr.
abs. vel
sq. abl.
II.
transl.
1.
jasny, wyraźny, oczywisty;
manifestus, dilucidus, perspicuus
(saec. XV).
2.
świetny, znaczny, znakomity, sławny, wybitny;
praeclarus, nobilis, excellens,
egregius, famosus. Praec. loco appellationis honorificae (jaśnie
oświecony, wielmożny, dostojny)
principis vel ducis
(
KodWp I
p. 26, a.
1175
;
KodKKr I
p. 13,
a. 1212
et saepius), regis (
KodMp II
p. 106,
a. 1257
;
PrzywKr
p. 9, a.
1370,
item capitanei (
ArPrawn I
p. 318, a.
1553)
, comitis (
KodPol I
p. 14, a.
1187
;
ROYZ. I
p. 34, v. 95
).
Abs. loco
subst.
illustris,,
-is
m.
szlachcic; vir nobili
genere natus, nobilis
StPPP I p. 76 (saec. XIV med.med) : si quis ... dicat se nobilem aut i-em ... ad probandum suae genologiae nobilitatem debet inducere sex nobiles viros seniores.
*LhnUrk I p. 168 (a. 1347) : regalis magnificencie celsitudo ... subiectos tenetur respicere ... i-es potissime, quorum sanguinis generositas conspicitur.Ad rem cf. Dąbkowski, Prawo prywatne I p. 104.