- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
I.
concr. ten, kto
ozdabia rękopis malowidłem;
qui librum pictura exornat
ArPrawn V p. 431 (a. 1396) : Hannus scultetus Petro domine regine i-i resignavit domum suam.
CracImpr p. 1 (a. 1427) : Wenczeslaus de Brodek i-or habet ius, litteram portabit.
Iuxta ponitur
pictor
infra 4 et saepius.
Constr.
a. sq.
gen.
α.
subi.
et
KodUJ II p. 209 (a. 1462) : Stanislaus ... pictor ac i-or serenissimi ... Kazimiri ... regis.
β.
obi.
CracArt I p. 236 (a. 1480) : Johannes i-or librorum (ita saepius ).b. sq. de:
CracImpr p. 2 (a. 1451) : relicta Martini i-is de Cracovia.
Ib. p. 74 (a. 1515) : Mathiae i-is de curia dominorum Lanckoronsczy.c. sq. in c. abl.
ŹrWaw II p. 154 (a. 1513) : contra Mathiam i-em librorum in castro Cracouiensi.
Ib. p. 172 (a. 1514) : Mathie i-is in curia domini Lanczkorwnski.
II.
abstr. ten,
kto oświeca, poucza, daje
natchnienie; qui illustrat, docet, inspirat
MARTIN. OP. Chr. p. 198 : exsurgens a ... somno aduocato magnifico patre et i-e meo Syluestro omnia dixi.
Id. Serm. p. 65 nlb.: Dominus ... pauperem exaudiuit et illuminatus meruit videre i-em.
CodEp I 1, p. 148 (a. 1423—1434) : i-or omnium gentium, candor lucis aeternae suae lumen gratiae nostro nostrorumque cordibus ... infudit.